Een dag uit het leven van een stiefmoeder, deel 3!

  Vakantie met mijn samengestelde gezin…… Tja, ik kan er boeken over volschrijven. Eerder konden jullie lezen over mijn vakantieperikelen, namelijk het vertrek en de aankomst op de camping. Wat ik er niet bij vertelde was dat ik al dagen…

Vakantie met mijn samengestelde gezin…… Tja, ik kan er boeken over volschrijven. Eerder konden jullie lezen over mijn vakantieperikelen, namelijk het vertrek en de aankomst op de camping. Wat ik er niet bij vertelde was dat ik al dagen van te voren buikpijn had en ieder jaar besloot om liever alleen met mijn kinderen op vakantie te gaan. En toch maakte ik ruimte in mijn hoofd en hart en begon ik iedere zomervakantie dapper aan alle voorbereidingen om met de hele bups weer op reis te gaan.

De discussie met mijn partner over wie waar moest zitten in de auto, welke ex-partner gebeld moest worden bij aankomst en wie dit deed, de vele spullen die ik extra kocht …. het was soms te veel. De discussies en de ruzies en dan de uiteindelijke zin: “volgend jaar ga ik dan toch echt alleen op vakantie”, klinken nog na in mijn oren.

Echter na 3 dagen stilte begon ik dan toch maar weer verder in te pakken en werd er niet meer over gesproken. Hoezo saamhorigheid?

Er waren vanaf 2003 vele vakanties, soms in de zomer, de herfst, de winter of het voorjaar. Meestal ging alles goed maar af en toe ging het ook goed mis. Ik herinner me nog de dag van gisteren dat mijn dochter bij het raften op een luchtbed op de rivier de Ardèche, zo’n diepe snijwond in haar been opliep dat er gezocht moest worden naar een arts. We bevonden ons in de rivierbedding in the middle of nowhere.

Er konden geen pompiers bij onze plek komen waardoor mijn partner en mijn dochter kilometers moesten lopen naar de auto om zo een huisarts te vinden die de wond kon hechten. Ik bleef achter met 4 jongetjes die hun huilende (stief)zus hadden zien weggaan onder het bloed. Het was prachtig weer, maar gedurende die lange lange middag werd het donker, verzamelden zich wolken en begon het te plenzen. Daar zaten we in zwemkleding, bibberend onder de “pont”  met een natte handdoek als enige bescherming, zonder geld, telefoon en/of pasjes. Wat duurde die middag lang. Toen manlief en dochter eindelijk arriveerde wilde niemand meer iets drinken of een ijsje, maar terug naar de camping, douchen en verder niets meer, zo onder de indruk waren ze. Opeens was de saamhorigheid voelbaar. De dag erna helaas weer net zo snel verdwenen en weer volop discussie met elkaar over de regels (die met een zwarte stift geschreven stonden op de zijkant van de caravan).

Ondanks de vele dingen die niet lekker liepen was er ook altijd veel plezier. Er raakte altijd wel een toilettas kwijt waardoor tanden gepoetst werden met de vinger, closetrollen in de wc, eindeloze muggenbulten en kapotte surfplankjes. Er werd urenlang gekaart, gespeld, getennist, gepingpongd, speelden we jeu de boules en ieder jaar was er weer die magische kartbaan. Er werd ook lekker geruzied en er was er altijd wel iemand aan de diarree (water gedronken uit de kraan). Iedere dag misten we slippers, zwembroeken en andere zaken. We waren moe als we vertrokken en kwamen moe weer thuis, vaak wel met minder spullen. Alle voornemens waren na een week weer verdwenen en we haalden opgelucht adem dat we de zomervakantie weer hadden doorstaan. De kids hadden een kleurtje en wij hadden nog net een paar doosjes wijn kunnen scoren.

Op naar de volgende vakantie……..skiën met z’n allen. 

Ik wens jullie een fijne zomervakantie met jullie (samengestelde) gezin. Probeer vooral van alle mooie momenten te genieten, die zijn er namelijk volop. Geniet ook van het moment om voor langere tijd compleet en saamhorig te zijn.

Veel plezier!

Petra & Co

Deel dit artikel op...

Linkedin WhatsApp