“Een dag uit het leven van een stiefmoeder” – Op Vakantie deel 1

Omdat alle stiefcoaches bij Stiefgoed ervaringsdeskundige zijn, wil ik jullie graag meenemen in één van mijn vele vakantieverhalen, als stiefmoeder. “We zouden zaterdag vertrekken naar Zuid-Frankrijk en hadden afgesproken dat we in het begin van die week de tassen van…

Omdat alle stiefcoaches bij Stiefgoed ervaringsdeskundige zijn, wil ik jullie graag meenemen in één van mijn vele vakantieverhalen, als stiefmoeder.

“We zouden zaterdag vertrekken naar Zuid-Frankrijk en hadden afgesproken dat we in het begin van die week de tassen van alle kinderen zouden ophalen bij de ex-partners. Op maandag, dinsdag en zelfs op woensdag waren de tassen nog niet helemaal compleet maar uiteindelijk stonden er vrijdag 5 tassen in de gang. Even toch snel erin kijken of er alles in zat. Oh jee, in Frankrijk moeten de jongens in het zwembad nog een “ballenknijpertje” aan en laat die nu net niet in de tas zitten. Ik zag het al voor me, net aangekomen in Frankrijk na een lange reis en iedereen wilt graag zwemmen, en oepsie geen zwembroekjes. Lange rijen bij Leclerq, nee dus. Nog even de ex-partner gebeld maar ook daar waren de broekjes van vorig jaar, verdwenen. Dus vrijdagmiddag snel nog naar Clemens en August voor 4 zwembroekjes (speedo’s) voor 4 jongetjes in de leeftijd van 8, 9, 10 en 12 jaar. Ze hadden ze maar in één kleur dus het werd er niet gemakkelijker op. 

Het vertrek naderde en intussen werd onze hal gevuld met, surfplanken, emmertjes, schepjes, spelletjes, boeken, 2 grote koelboxen, een krat met hagelslag (puur voor de een, melk voor de ander), sojamelk voor de allergieën, pindakaas, vruchtenhagel en voor onze niet-zoet-eter, paté (10 blikjes voor hem alleen). De ijskast stond propvol met flesjes drinken en broodjes met etiket: zonder boter, met boter, met vlees, zonder vlees en met zoet.

Uiteindelijk waren we “en route”. De eerste discussie diende zich al na 5 minuten aan. Hoelang mogen we op de nintendo? Mijn partner vond een half uurtje genoeg. Maar dat half uurtje werd een uurtje en toen er geen gemeenschappelijke film gevonden werd voor op de videoplayer liep e.e.a. uit de hand. Waar ik al sussend probeerde de zaak in goede banen te leiden bleef mijn partner vasthouden aan het halfuurtje. Zure gezichten dus in de auto, ook op de voorbank. Het volgende dilemma: de broodjes. Volgens mijn partner moeten de kids eerst een broodje gezond en dan pas een broodje met zoet. Bij mij golden deze regels niet dus mijn dochter begon vanachter uit de auto (11 jaar) te discussiëren dat dit echt onzin was.

De stemming werd er niet beter op. Al mokkend at ze haar broodje kaas en wilde vervolgens niets meer. Net voordat we zouden gaan stoppen voor te tanken, werd een van onze jongens kotsmisselijk. We haalden net niet meer het tankstation, met als gevolg dat de rest van de reis het zure aroma van de buikinhoud van onze middelste, de auto vulde.

Ja, zei mijn partner, “had hij niet zo lang op die nintendo moeten zitten!”

Met het oog op de vakanties, die er gelukkig weer aan gaan komen, deel ik de komende weken graag met jullie mijn ervaringen als stiefmoeder op de camping. Wordt vervolgd………….

Deel dit artikel op...

Linkedin WhatsApp