Jaloers op stiefdochter

Gevraagd door Mieke - 8 maanden geleden

Hallo,

Ik ben 48 jaar en woon samen met mijn dochter van 16 in het huis van mijn partner (51) met zijn dochter van 15. Wij zijn nu bijna 5 jaar samen. Op zich gaat het goed, de meiden kunnen het goed met elkaar vinden. Toch blijf ik tegen hetzelfde probleem aanlopen. De dochter van mijn partner is bijna altijd bij ons, zij gaat ongeveer 4 nachtjes per maand naar haar moeder. De band tussen mijn partner en zijn dochter is hecht, naar mijn persoonlijke mening te hecht. Ze bellen, appen en knuffelen de hele dag. Ik merk dat ik ontzettend jaloers ben. Ik word ook echt onredelijk. Ik kan 100 keer tegen mezelf zeggen, het zijn vader en dochter, trek het je niet aan maar mijn gevoel zegt iets anders. Mijn dochter zit bijvoorbeeld veel op haar kamer, ik vind dat echt puber gedrag. De dochter van mijn partner is altijd bij ons, zit zelden op haar kamer. Zit ook altijd samen met ons op de bank. Verder doet ze alles wat papa fijn vindt; ze kleedt zich naar zijn smaak, wil ook samen met hem winkelen, niet met haar moeder. Haar vader vindt het belangrijk dat ze goed haar best doet op school, dus doet ze dat.

Ze gaat rond 21.30 uur – 21.45 uur naar bed, ik ga meestal rond 22.00 – 22.15 uur naar bed vanwege het feit dat ik vroeg op moet. Dat betekent nagenoeg tot geen privacy voor ons. Ik vind het zo vervelend dat ik zo jaloers ben, anderzijds zeggen mensen om mij heen dat dit geen normale vader-dochter-band is. Zijn dochter en ik hebben altijd wel een moeilijke band gehad, nu heb ik mij het laatste half jaar anders opgesteld naar haar en nu gaat het ook beter. Echter, ik blijf zo jaloers, wil ook niet dat zij iets met zijn tweetjes gaan doen. Terwijl mijn hoofd zegt: stel je niet aan, laat ze. Ik reageer ook altijd niet leuk als ze terug komen van iets met zijn tweetjes. Wat kan ik aan deze situatie doen? Want ik ben dan onredelijk en dat vindt mijn partner (uiteraard) niet leuk.

1 Antwoord(en)
Richard Göbel-Frieswijk - 8 maanden geleden

Ik bespeur hier een beetje claimgedrag van de dochter. Ze wil haar vader voorzichzelf hebben. Vermoedelijk weet ze zelf ook nog niet waarom ze zich zo gedraagt. Ik kan me ook voorstellen dat het erg vermoeiend is voor het meisje. Uiteraard ben ik een amateur maar ik zou bewust afstand nemen van haar gedrag en laat duidelijk zien dat het géén invloed op je heeft. Ze zal dan merken dat jij géén bedreiging vormt. Je kan subtiel ook zeggen "ik pak jou pap niet af hoor". je kan relaxen. Je kan haar ook uitnodigen om "iets" met haar vader te gaan doen. Je kan ook vragen of ze iets met jou wil doen. Het gedrag zal vermoedelijk na een tijdje verdwijnen. Voorts is het zo dat een vader meestal mega gek ik op zijn kleine meisje. (Ik heb er drie) Dus ik kan het weten. (knipoog) En de vader zijn ego word natuurlijk vreslijk gestreeld door het gedrag van de dochter. Desondanks moet hij ook de tegenwoordigheid van geest hebben dat hij zijn tijd eerlijk moet verdelen. Immers deed het meisje dit gedrag ook toen hij nog samen was met je moeder??? vermoedelijk niet. Nogmaals…. laat duidelijk zien dat haar gedrag géén effect heeft. Want daar doet ze het voor. Bewust of onbewust. Ik vermoed een onterechte angst. Succes. Richard.