Moeite met verhuizen

Gevraagd door Janne - 11 maanden geleden

Goedemiddag,

Ik zou graag willen weten hoe anderen omgaan met moeite met verhuizen om een samengesteld gezin te kunnen vormen. In mijn specifieke situatie komt het er op neer dat ik met mijn twee kinderen naar de andere kant van het land verhuis om met mijn nieuwe partner en zijn twee kinderen een samengesteld gezin te kunnen vormen. Hij is regiogebonden, ik niet, vandaar deze keuze.

De wens om samen te gaan wonen is er zeer zeker, anders had ik dit niet eens overwogen. Mijn huidige regio voelt als ‘thuis’ en in zijn regio ben ik bijna wanhopig op zoek naar dingen die mij iets van houvast geven dat ik ook daar een thuis kan opbouwen, maar ik vind het niet. De mensen, de ‘cultuur’, de dorpjes en steden, het is allemaal wezenlijk anders en ik merk dat ik daar erg veel moeite mee heb. Ergens ben ik ook ontzettend bang zoveel heimwee te krijgen dat dat onze plannen in de war zou schoppen.

Ook van mijn kinderen vraagt het veel. De oudste begint nu in groep 7, de jongste in groep 4. Vooral voor de oudste is op dit moment, laatste fase basisschool, wisselen van school natuurlijk best moeilijk. Overigens zien alle vier de kinderen het samenwonen helemaal zitten, dat is absoluut geen probleem.

Is er iemand die dit wellicht herkent?

2 Antwoord(en)
Veronique Streefkerk - 10 maanden geleden

Hoi Janne,

Ik herken je situatie zeker. Ik heb mijn vriend vorig jaar leren kennen en ook hij woonde een stuk verderop. In april dit jaar ben ik met mijn zoontje verhuisd naar zijn woonplaats. Nu vormen we met zijn 2 kinderen een samengesteld gezin. Best een uitdaging. Sowieso is voor mijn zoontje en mij alles nieuw. Maar ook voor mijn vriend en zijn kinderen, die overigens 6 van de 14 dagen bij ons zijn, is het een hele nieuwe situatie. Mijn zoontje is bijna altijd bij ons, en zijn eigen kinderen ziet hij minder vaak. Dat vind hij best lastig nu het eenmaal zo ver is. Ik probeer aansluiting te vinden, wat niet makkelijk is omdat ik nooit in deze regio geweest ben voor ik hem leerde kennen. MIjn zoontje is verbazend snel gewend, op school, voetbal en in de wijk heeft hij het verschrikkelijk naar zijn zin. Ik heb te maken met een bestaande sociale kring waar ook de ex van mijn vriend nog in verkeert, en dat is soms best lastig… We hebben de stap gezet om te gaan samen wonen omdat we er beide achter stonden en heel erg gek zijn op elkaar. We hopen ook echt dat het slaagt voor alle partijen, maar dat gaat niet vanzelf. Heel veel succes, ik hoop dat je eruit komt.

Groetjes,

Lotte

Richard Göbel-Frieswijk - 8 maanden geleden

Dit is een stap die je zeer zeker niet lichtzinnig moet opvatten. Ik heb eerder ook een relatie "overver" gehad. Ik haalde mijn dochters dan vrijdags op. 200 km heen en 200 km terug. zondag weer terugbrengen. 200 heen en 200 terug. 800 km per weekend. Mij leverde dit een burn out op. Ik was mij niet bewust dat we in de weekenden een samengesteld gezin vormden. Ik kende het woord niet eens. Nadat wij uit elkaar waren leerde ik het fenomeen kennen. Ik adviseer jou om je angsten te delen met je partner en te bespreken hoe jullie deze situatie samen kunnen benaderen. Wuif dit niet weg. Kom beslagen ten ijs. Neem de stap niet eerder als je er een veilig gevoel bij hebt. Vraag je ook af of je ex partner ermee instemd. Immers het kan van invloed zijn op de bezoek regeling. Jou verhuizing mag niet van invloed zijn om de band met de vader. Als dat het wel is dan kan hij een stokje steken voor jou verhuizing. Wellicht is hiervan geen sprake. Als je nogal honkvast bent dan is een verhuizing wellicht onverstandig. Ik hoop dat je wat hebt aan mijn input.