Grote ogen

Haar mama is bij mij in de praktijk geweest, samen met haar nieuwe partner. Mama heeft drie kinderen en vertelt dat zij -het jongste meisje- de stiefvader in kwestie niet leuk vindt. Haar mama vraagt of ik haar een keer wil ontmoeten om samen naar haar verhaal te luisteren en te kijken wat het meisje nodig heeft. Mocht blijken dat het meisje hem echt niet leuk vindt dan is haar mama bereid weg te gaan bij deze man.

Het meisje komt, en ik heb voor haar limonade en een handje M&M’s. Dat vindt ze aanvankelijk belangrijker dan haar stiefvader. Wanneer ik na wat koetjes en kalfjes aan haar vraag of ze Freek leuk vindt, zegt ze volmondig NEE.  Doe je weleens iets gezelligs met Freek, vraag ik.  Dat beaamt ze twijfelachtig.  Ze valt even stil, kijkt me met grote ogen aan en zegt:
‘Ik vind hem wel leuk, want hij kan heel gek doen en dan moet ik lachen, maar ik vind dat zo zielig voor papa!’

‘Doe je ook weleens iets gezelligs met papa?’
Ze kijkt me weer met die grote kijkers aan en zegt:
‘Nee dat kan niet, want papa moet al zijn geld aan mama betalen!’

Later spreek ik mama, tranen lopen over haar wangen. Onmacht, verdriet, schuldgevoel,  alles komt voorbij.

Dit zie ik in mijn praktijk vaker gebeuren. Kinderen horen dingen die ze niet zouden moeten horen.  Het kind laat zijn eigen fantasie erop los en dit kan vergaande gevolgen hebben. Spreek duidelijk en eerlijk tegen je kinderen in hun taal. Zorg dat zij geen ‘grote mensen zaken’ horen. Jullie problemen mogen nooit hen problemen worden. En dat dit moeilijk is, is een feit. Toch kun je het leren. De intenties van alle ouders zijn goed, maar de uitvoering pakt soms beroerd uit.  Niet bewust, maar omdat we niet weten wat wel en juist niet te doen.

Voel je welkom in mijn praktijk, “je hoeft het niet alleen te doen!”

Deel dit artikel op...

Linkedin WhatsApp