Ik zie mijn stiefkind liever gaan dan komen

De relatie tussen stiefouder en kind verloopt niet altijd makkelijk. Als stiefcoach kom ik dit regelmatig tegen. Een voorbeeld uit mijn praktijk:

“De afspraak in huis is dat er niet wordt gesnoept als hij zijn avondeten niet heeft opgegeten en toch vraagt mijn stiefzoon om chips”, zei ze. “Het verbaast mij dat hij het ook nog van vader krijgt. Ik irriteer me zo ontzettend aan zijn zoon, wat een verwend kind, hij wéét dat we die afspraak hebben. Vervolgens moet hij naar bed, krijgt zijn vader wel een knuffel en mij ziet hij niet staan”, gaat ze verder. “Respectloos vind ik dat. Vind je het gek dat mij dat woedend maakt!?!?! Als zijn vader er dan niks van zegt, dan moet ik hem maar wat manieren bijbrengen”, roept stiefmoeder boos. “Ik zie nu alweer op tegen het volgende moment dat de kinderen bij ons zijn.”

Deze situatie zet de verhoudingen op scherp. Het komt regelmatig voor dat stiefmoeders moeite hebben met de kinderen van hun partner. In het begin lijkt alles goed en makkelijk te gaan maar na verloop van tijd ontstaat er toch strijd. Partners die met deze situatie worstelen merken dat ze tegenover elkaar komen te staan. Ze werken hard aan een betere situatie maar komen maar niet tot een oplossing. Vader wijst naar zijn partner want hij vindt eigenlijk dat ze maar zeurt. Stiefmoeder is boos en gericht op het niet-acceptabele gedrag van haar stiefzoon. De afstand tussen partners wordt groter en de partnerrelatie staat onder druk.

Vaak ligt de oplossing niet bij het kind dat in gedrag moet veranderen, maar meer bij de partners dan je in eerste instantie denkt. Wat voor de partners helpent is, is om hun gevoelens met elkaar te delen en hun behoeften uit te spreken.

Vader zit in dit voorbeeld in een spagaat tussen de stiefmoeder en het kind en probeert het voor beiden goed te doen. Hij voelt zich schuldig ten opzichte van zijn zoon als hij hem aanspreekt en ook de angst dat hij liever vaker bij zijn moeder is, is aanwezig. Stiefmoeder voelt zich kwetsbaar, alleen en niet gesteund. Ze heeft het gevoel weinig controle te hebben over wat er in huis gebeurd. Tevens schaamt zij zich voor haar boze gedrag en de gedachte dat ze soms helemaal geen zin heeft om haar stiefkinderen erbij te hebben.

Is het makkelijk om het gesprek hierover aan te gaan? Nee zeker niet. Het betekent vertragen als je irritatie of boosheid voelt, bij jezelf op zoek gaan waar je wordt geraakt en welke behoefte hieronder ligt. Het is voor velen van ons niet een manier van communiceren die we gewend zijn. Je hebt lef nodig om je echte gevoelens bespreekbaar te maken. Als dit je toch lukt merk je snel dat er weer verbinding ontstaat. Kwetsbaarheden van beiden worden zichtbaar en er ontstaat begrip voor elkaars rol. Door helder te hebben welke behoeften je hebt als ouder en stiefouder kun je weer gaan bouwen aan de relaties binnen het gezin. Ook die met je stiefkind.

Deel dit artikel op...

Linkedin WhatsApp