Scheiden en zo

Ze zitten tegen over haar, hun dochter. Ze vertellen moeizaam en ingehouden dat ze uit elkaar gaan. De emotie golft door de volle theaterzaal. Ik slik de brok in mijn keel weg.

We zijn bij een interactieve voorstelling over scheiden en wat dat doet met een kind.

In korte scenes wordt het verhaal neergezet. Tussendoor wisselen de acteurs en het publiek uit over waar je nu goed aan doet, als ouders tijdens een scheiding. Is er een soort do’s en don’ts?

Uit de gesprekken die volgen in de zaal blijkt dat in theorie we allemaal wel besef hebben van wat goed is of wat bijdraagt aan het belang van de kinderen. Geen negatieve dingen zeggen over de andere ouder bijvoorbeeld, benadrukken dat het kind er geen schuld aan heeft, het kind geen kant laten kiezen, dat het van beide ouders mag blijven houden.

Én dat dat in de praktijk wel een ander verhaal kan zijn. Hoog oplopende emoties willen het of bij de een, of bij de ander of bij allebei nog wel eens overnemen. En hoe verschillend de ex-partners daarin kunnen bewegen. De een al een stuk verder in de verwerking dan de ander. De worsteling en zoektocht hierin herkenbaar en aangrijpend.

Bij Stiefgoed kennen wij vrijwel allemaal zelf ook zo het pijnlijke proces van een scheiding. En hoe het verdriet over hoe het gelopen is ook altijd de achtergrond van de toekomst kleurt. In ieder geval bij de kinderen en soms ook nog bij jezelf, of jij nu de beslissing hebt genomen of niet. En dat het écht realiseren hiervan helpt bij het vormen  van een samengesteld gezin, als je een nieuwe partner hebt ontmoet.

Aan het eind van de voorstelling komt de dochter zelf aan het woord. Een pleidooi voor de belangen van het kind. En wat zij nodig hebben van hun ouders om de schade die een scheiding nu eenmaal doet zoveel mogelijk te beperken.

Het is stil na deze boodschap. Het prachtige nummer van James TW vult de ruimte. We delen het vandaag ook met jou. #dagvandescheiding

Deel dit artikel op...

Linkedin WhatsApp